دروازه نو

دروازه نو. [ دَرْ زَ / زِ ی ِ ن َ / نُو ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) محله لولیان. ( از آنندراج ):
نه از دروازه نو دری برویم گشودند. ( طاهر نصیرآبادی، از آنندراج ).

محله لولیان

💡 دروازه محمدیه یا دروازه نو تنها بازمانده از دروازه‌های قدیم تهران و در نزدیکی آن میدان محمدیه یا پاقاپوق یکی از پنج میدان مهمی بود که در تهران دوران قاجار ساخته شد. این میدان سپس به میدان اعدام و سپس دوباره به محمدیه نامیده شد که در جنوب تهران و خارج از شهر قرار داشت و محل اعدام مجرمین بود.

💡 در آخرین سال پادشاهی محمد شاه قاجار و به سال ۱۲۶۳ قمری، دروازه‌ای در پاقاپوق تهران ساخته شد، که سپس دروازه نو یا دروازه محمدیه نامیده شد. این دروازه که در جنوب محله بازار تهران است، تنها دروازه‌ایست که همچنان پابرجاست. بر بدنه آن شیر طلایی به چشم می‌آید.

💡 دروازه نو (عربی: باب‌الجدید) جدیدترین دروازه ساخته‌شده در حضار دور شهر قدیم اورشلیم است. ساخت این دروازه ۱۸۸۷ شروع شد و ۱۸۸۹ به پایان رسید. عبدالحمید دوم این دیوار را به مناسبت حضور ویلهلم دوم احداث کرد.