دررفتگی مکرر

واژه «دررفتگی مکرر» در اصطلاح ارتوپدی به حالتی گفته می‌شود که یک مفصل بدن، پس از یک بار تجربه دررفتگی، در دفعات بعدی نیز به‌طور تکرارشونده و معمولاً با وارد شدن نیرویی کم یا حتی در حرکات عادی از جای طبیعی خود خارج می‌شود. این وضعیت نشان‌دهنده کاهش پایداری مفصل و آسیب‌پذیر شدن ساختارهای نگهدارنده آن مانند رباط‌ها، کپسول مفصلی و بافت‌های اطراف است. دررفتگی مکرر معمولاً در مفاصل حساس و پرتحرک مانند شانه بیشتر مشاهده می‌شود، زیرا این مفاصل دامنه حرکتی وسیع‌تری دارند و در برابر فشارهای خارجی آسیب‌پذیرتر هستند. در این حالت، فرد ممکن است بدون ضربه شدید نیز دچار خروج استخوان از محل طبیعی خود شود و این موضوع می‌تواند عملکرد طبیعی عضو را مختل کند. دررفتگی‌های مکرر علاوه بر ایجاد درد و ناراحتی، موجب کاهش اعتماد به ثبات مفصل و محدود شدن فعالیت‌های روزمره فرد می‌شوند. این مشکل معمولاً نتیجه آسیب اولیه‌ای است که به‌درستی درمان یا تثبیت نشده و در طول زمان باعث ضعف ساختاری مفصل شده است. در برخی موارد، این وضعیت نیازمند درمان‌های توان‌بخشی یا حتی مداخلات جراحی برای بازگرداندن ثبات مفصل است. دررفتگی مکرر می‌تواند کیفیت زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد و انجام فعالیت‌های ورزشی یا حرکتی را دشوار سازد. بنابراین، «دررفتگی مکرر» به وضعیتی گفته می‌شود که در آن یک مفصل به دلیل کاهش پایداری، به‌طور مکرر و با نیروی کم از محل طبیعی خود خارج می‌شود و نیازمند مراقبت و درمان تخصصی است.

فرهنگستان زبان و ادب

{recurrent dislocation} [ارتاپزشکی] نوعی دررفتگی که بیش از یک بار و هر بار با وارد شدن نیروی کم ایجاد شود

ویکی واژه

نوعی دررفتگی که بیش از یک بار و هر بار با وارد شدن نیروی کم ایجاد شود.

جمله سازی با دررفتگی مکرر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 علائم این سندرم بستگی به نوع کلاژن درگیر دارد مانند مفاصل سست و لغزنده، هیپرالاستیسیتی پوست، ضعف بافتی، تأخیر در ترمیم زخم، کبودی آسان و دررفتگی مکرر مفاصل. نوع هایپرموبیلیتی (درگیری کلاژن تیپ ۳)، نوع کلاسیک (تیپ ۱ و ۲)، عروقی (تیپ ۴)، کیفواسکلیوز (تیپ ۶) و آرتروکالازیا تیپ ۷ از انواع این سندرم هستند که مشکلات در گونه‌های مختلف کلاژن است.

💡 از عوارضی که می‌توانند در دررفتگی قدامی ایجاد شوند و معمولاً بعد از جا انداختن خود را نشان دهند می‌توان به کندگی حلقه غضروفی دور مفصلی اشاره کرد این عارضه را ضایعه بانکارت*[۸] می‌نامند. همین‌طور چال افتادگی و کندگی خلفی سر استخوان بازو که به نام ضایعه هیل-ساکس*[۹] نامیده می‌شود. این ضایعات می‌توانند در نهایت به عارضه مهمتری از عوارض دیررس دررفتگی شانه یعنی دررفتگی مکرر شانه منجر شوند.