در طلبی

درطلبی. [ دُ طَ ل َ ] ( حامص مرکب ) حالت دُرطلب. جویای در بودن. طالب در بودن:
دُر می طلبید و درنمی یافت
در درطلبی عنان نمی تافت.نظامی.

حالت در طلب جویای در بودن طالب در بودن

💡 ور در طلبی دریغ نیست ازگفتار چندانکه ببایدت طلب باید کرد

💡 در طلبی تو در طرب افتی در نمدی تو در حلل آیی

💡 ای ز آواز و جمال تو جهان پر طربی وز پی هر دو شده جان و دلم در طلبی

💡 رَو بجو ار ز دیده در طلبی راهِ شرع از امام مطلبی