لغت نامه دهخدا
( دحداحة ) دحداحة. [ دَ ح َ ] ( ع ص ) کوتاه بالا. ( منتهی الارب ). دحداح.
( دحداحة ) دحداحة. [ دَ ح َ ] ( ع ص ) کوتاه بالا. ( منتهی الارب ). دحداح.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 يـكـى ديـگـر اميه دختر بشر بود كه در مكّه همسر ثابت بن دحداحه بود، و مسلمان شد و ازمـكـّه بـه سـوى مـديـنـه فـرار كـرد، چـون شـوهـرش در آن ايـام كـافـر بـود.رسـول خـدا (صـلى اللّه عـليـه و آله وسـلم ) او را نـگـه داشـت و بـه عـقـدسـهـل بـن حـنـيـف در آورد، و از سـهـل داراى فـرزنـدى بـه نـام عـبـداللّه بـنسهل شد.