لغت نامه دهخدا
خجسته فال. [ خ ُ ج َ ت َ / ت ِ ] ( ص مرکب ) آنکه طالع نکو دارد. آنکه فال نکو دارد. آنکه فالش خجسته است. آنکه طالعش مبارک است:
گفت ای مرغ اگر خبرت خیر است خجسته فال باد. ( قصص الانبیاء ص 32 ).
چون سال نو ز صدر جهان شد خجسته فال
فال جهان خجسته شوداز جمال صدر.سوزنی.نظام دین شه میرانیان که بر شاهان
خجسته فال تر است از همای و از شهباز.سوزنی.در بزم تو می خجسته فال است
یعنی ببهشت می حلال است.نظامی.