خاک گران. [ ک ِ گ ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خاک سنگین. این ترکیب از یک نظر قدیمی درباره عناصر نشأت گرفته است و آن این بوده که قدماء ترتیب قرار گرفتن عناصر را بر این نهج می دانسته اند: خاک بواسطه ثقل خود در زیر همه عناصر است. بر روی آن آب بواسطه آن که سبکتر از خاک است قرار دارد، و بر روی آب باد ( هوا ) بواسطه سبکی و بر روی باد ( هوا ) آتش است:
مر آتش سوزان را مرباد سبک را
مرآب روان را و مر این خاک گران را.ناصرخسرو.
خاک سنگین.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جسمی که بار پیرهن از ناز میکشید بروی چه بارها که ز خاک گران نماند
💡 سرو بالای تو از آب روانی برداشت کوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت
💡 این خاک گران آمد و آن باد سبک شد این آب روان آمد و آن آتش سوزان
💡 ز طبع و خشم تو آب روان و آتش تیز ز لفظ و حلم تو خاک گران و باد بزان
💡 تن همان خاک گران سیه است ار چند شاره زربفت کنی قرطه و شلوارش
💡 خاک گران ز حلم تو بادی شده وزان آتش برای رای تو آب روان شده
