لغت نامه دهخدا
حشوش. [ ح ُ ] ( ع اِ ) ج ِ حَش. بستانها. بوستانها: حشوش ثلاثه ارض؛ اردبیل و عمان و هیت است. || ادب جای. حاجت جای. ( منتهی الارب ).
حشوش. [ ح ُ ] ( ع مص ) خشک شدن. خشک شدن بچه در شکم. ( تاج المصادر بیهقی ).
حشوش
فرهنگ فارسی
خشک شدن خشک شدن بچه در شکم
جمله سازی با حشوش
💡 چو گشته کامجو لوزینه زانها به حشوش نام رفته بر زبانها
💡 قباگر حریرست و گر پرنیان بناچار حشوش بود در میان
