حسرات

حسرات. [ ح َ س َ ]( ع اِ ) ج ِ حسرت. ( ترجمان عادل ): عبرات حسرات از دیدگان فاطمه روان شد. ( قصص الانبیاء جویری ).

جمع حسرت

[ویکی الکتاب] معنی حَسَرَاتٍ: حسرتها
ریشه کلمه:
حسر (۱۲ بار)

💡 و گفت: گوینده مطیع خداوندبود در جمله عمر مگر نفسی و او را درحظیرةالقدس فرود آرند چون حسرات آن نفس بروکشف کنند آن بهشت بروی دوزخ گردد واگر درجمله عمر طاعت نچشیده بود مگر نفسی اگر او را در دوزخ کنند و کشف گردانند بر او این یک نفس آتش فرو می‌برد و دوزخ بر او بهشت شود.

💡 خلاصه مطلب آنكه سعادت انسان تا وقتى كه انسان است در دو مرتبه قرار دارد: مرتبهاوّل از آلام و حسرات خواه به واسطه محروميّت از مرتبه عاليه و خواه به جهتاشتغال به زخارف دنيوى به دور نيست و لذا سعادت ناقص است.

💡 و در پايان آيه مى فرمايد آرى (اين چنين خداوند اعمالشان را به صورت مايه حسرتبه آنها نشان مى دهد) (كذلك يريهم الله اعمالهم حسرات عليهم ).

💡 اذوب من حسراتی و ما أرید حیونی گرم به تیغ زنی به از آنکه روی بتابی

💡 2 در قيامت، چشم انسان حقيقت بين شده و بر كارهاى خود، حسرت مى خورد. (يريهم اللّه اعمالهم حسرات )