لغت نامه دهخدا
جامع عتیق. [ م ِ ع ِ ع َ ]( اِخ ) مسجد بزرگی است در اسنا. به عقیده مورخین قرن 8 هَ. ق. اسنا شهر بزرگی بوده که دارای سیزده هزار خانه و دو مدرسه بوده است و جمعی بزرگان از آنجا برخاسته اند که ابن حاجب نحوی مشهور از آن جمله است.
بدرالجمالی که از ممالیک جمال الدولةبن عمار بوده و مشاغل دولتی داشت و بسال 466 هَ.ق. به وزارت المستنصر باللّه رسید سعی و کوشش فراوان در تعمیر مساجد کرد و این جامع را که بنام عتیق خوانده میشود و مشهور به عمری است نیز او بناء کرد. آغاز بنای مسجد سال 469 و اتمام سقفهای آن بسال 470 هَ.ق. است ومناره آن در 474 به اتمام رسیده در سنوات بعد تغییرات بسیاری در آن داده شده است. ( از تاریخ المساجد الاثریه صص 65 - 66 ).