لغت نامه دهخدا
ثوابی. [ ث َ ] ( ص نسبی ) منسوب به ثوابة که دروازه ای است به بغداد. ( سمعانی ).
ثوابی. [ ث َ ] ( ص نسبی ) منسوب به ثوابة که دروازه ای است به بغداد. ( سمعانی ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ساقی امشب ز تو ما چشم نگاهی داریم بی ریا قصد ثوابی به گناهی داریم
💡 جز زهد گنه هیچ ندیدیم و نکردیم جز عشق بتان هیچ در آفاق ثوابی
💡 مرا راحت ترا باشد ثوابی خلاصم باشد ار باشد عقابی
💡 در لعل آبدارت، آب بقاست پنهان دریاب تشنگان را گر می کنی ثوابی
💡 گر ز من نامد ثوابی ناتوان این گنه بخشند در پاداش آن
💡 با بندهٔ صادق چه عتابی چه عطایی با خواجهٔ مشفق چه ثوابی چه گناهی