تسبیح شمار

تسبیح شمار. [ ت َ ش ُ ] ( نف مرکب ) کنایه از زاهد. ( آنندراج ) ( بهار عجم ) ( ناظم الاطباء ):
غافل مشو از حلقه تسبیح شماران
زان دام بیندیش که از دانه گذارند.صائب ( از آنندراج ).

کنایه از زاهد.

💡 غافل مشواز حلقه تسبیح شماران زان دام بیندیش که از دانه گذارند

💡 زهاد ندارند جز این نقد و قماشی صد دانهٔ تسبیح شماری و دگر هیچ

💡 چون مؤذن سر تسبیح شماران بودیم گردشی کرد فلک، رشته ز تار شدیم