تریّه مصدری عربی است به معنای حرکت و آمدوشدِ میغ و ابرهای بارانزا. این واژه در متون کهن فارسی، بهویژه در آثار ادبی و لغتنامههای تاریخی، ثبت شده و برای توصیف جابهجایی و تغیّر پدیدههای جوی به کار رفته است. در مفهوم دیگر، تریّه به درخشش و نمایان شدن سراب و سپس ناپدیدشدن ناگهانی آن اشاره دارد. این معنا بیانگر حالت متغیر و فریبندهی سراب است که در بیابانها پدیدار میشود و با تابش نور، لحظاتی به نظر میرسد و سپس محو میگردد. بنابراین، این واژه هم برای حرکت ابرها و هم برای ظهور و اختفای سراب کاربرد دارد و در هر دو حالت، بر ناپایداری و دگرگونی پدیدههای طبیعی دلالت میکند.
تریه
لغت نامه دهخدا
تریه. [ ت َ رَی ْ ی ُه ْ ] ( ع مص )شد و آمد کردن میغ و کوراب. ( تاج المصادر بیهقی ). درخشیدن و ناپدید شدن سراب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). نمایان و ناپدید شدن سراب. ( از اقرب الموارد ).
تریه. [ ت ُ ی ِ ] ( اِخ ) از نویسندگان خوش طبع و شیرین بیان فرانسوی است. وی بسال 1823 م. متولد شد و در سال 1907 م. درگذشت. او راست رایمند. و سوواژئون وی به عضویت آکادمی فرانسه نایل آمد.
جمله سازی با تریه
💡 تیری فرمو دبیر هنری جشنواره در مصاحبه با ایستگاه رادیویی «یوروپ ۱» بهطور ضمنی از انجام مذاکرات برای دعوت دوباره از فون تریه برای حضور در کن خبر داد.
