بیروز

بیروز. ( معرب، ص، اِ ) معرب پیروز. رجوع به پیروز شود.
بیروز. ( ص مرکب ) ( از: بی + روز ). بدبخت. ( ناظم الاطباء )
بیروز. ( اِ ) فیروزه. سنگی باشد سبزرنگ شبیه به زمرد لیکن بسیار کم بها و کم قیمت. ( برهان ) ( از رشیدی ). سنگی باشد سبزرنگ و بعضی گفته اند شیشه کبودرنگ که به پیروزه مشتبه شود. ( انجمن آرا ):
چنان مستم چنان مستم من امروز
که فیروزه نمیدانم ز بیروز.مولوی.رجوع به فیروزه شود.

فیروزه. سنگی باشد سبز رنگ شبیه به زمرد لیکن بسیار کم بها و کم قیمت. سنگی باشد سبز رنگ و بعضی گفته اند شیش. کبود رنگ که به پیروزه مشتبه شود.

💡 باد چو بر زلف او وزید جهان را داد به بیروزی و سعادت بُشری

💡 شما را دیده ام در عشق بی یار دو بیدل هر دو بیروزی از این کار

💡 کردست قضا با تو به بیروزی پیمان خوردست قدر با تو به بهروزی سوگند

💡 هر زمان عادل‌ترست این خسرو بیروز بخت لاجرم هر روز باشد بخت او پیروزتر