لغت نامه دهخدا
بی مدرک. [ م َ رَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + مدرک ) بی دلیل و برهان. بدون بیّنه. رجوع به مدرک شود.
بی مدرک. [ م َ رَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + مدرک ) بی دلیل و برهان. بدون بیّنه. رجوع به مدرک شود.
بی دلیلی. فقدان برهان. عدم مستند و مدرک.
💡 بنا بر اعلام جمهوری اسلامی ایران بیش از ۳ میلیون مهاجر افغانستانی با مدرک و بی مدرک در این کشور وجود دارد و نزدیک ۱٫۶۰۰٫۰۰۰ آن شیعه هستند (رجوع شود به مهاجرین افغانستانی ساکن ایران)