لغت نامه دهخدا
بیدمی. [ دُ ] ( حامص مرکب ) عدم دم و دنب. ( ناظم الاطباء ). حالت و چگونگی بیدم. بی دنبال. دنب نداشتن.
بی دمی
فرهنگستان زبان و ادب
{apnea} [پزشکی] قطع موقت تنفس به هر علت
جمله سازی با بی دمی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خون که خوردست دگر چشم تو زآنکه نباشد نفسی بی دمی
