بچیز

بچیز. [ ب ِ ] ( ص مرکب ) کهین. کوچکترین. کمینه. کمترین هر چیز. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). لاشی ٔ.
- بچیز ناگرفتن؛ اعتبار ناکردن. التفات ننمودن. ( ناظم الاطباء ).
- بچیز نداشتن؛ مهم ناشمردن. بچیزی نداشتن:
چو صف برکشیدم ندارم بچیز
نیندیشم از لشکرت یک پشیز.فردوسی.- بچیز نشمردن یا بچیزی نشمردن؛ بکمترین حساب نیاوردن.

کهین کمینه.

💡 از مهر جود نیست بچیزد گرش میل وز شغل ملک نیست بچیز دگر فراغ

💡 هرکسی را در جهان باشد بچیزی میل دل جان ما را دایمابا درد دلدارم خوشست

💡 سلامش کرد موسی گفت آنگاه که گر هستت بچیزی مَیل در خواه

💡 هرکه او اینجا بچیزی باز ماند تو یقین میدان که بی اعزاز ماند

💡 قناعت نکو باشد آری و لیکن هم آخر بچیزی توان بود قانع

💡 آنکه در ملک ملاحت کوس شاهی می زند گر گدائی را بچیزی بر نگیرد گو مگیر