لغت نامه دهخدا
بزمساز. [ ب َ ] ( نف مرکب ) تهیه کننده مهمانی. ( ناظم الاطباء ). سازنده بزم عیش و عشرت. ضیافت دهنده. || بزم آرا. مجلس آرا:
سوی تخت پیروزه بازآمدند
گشاده دل و بزم ساز آمدند.فردوسی.شبستان همه پیش باز آمدند
بدیدار او بزم ساز آمدند.فردوسی.|| ( ن مف مرکب ) تهیه کرده شده برای مهمانی. ( ناظم الاطباء ).