اشک سحاب

اشک سحاب. [ اَ ک ِ س َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از قطرات باران:
ز دست بخشش او حاکی است اشک سحاب
ز حزم محکم او راوی است سنگ جبال.انوری ( از آنندراج ).اشک ابر. اشک نیسان. و رجوع به اشک و اشک نیسان شود.

کنایه از قطرات باران.

💡 گفتمش کوی تو آلود ز اشکم گفتا بد نباشد چمن از اشک سحاب آلوده

💡 نه‌ طرف‌ گلشن خرم شود ز اشک سحاب نه صحن بستان رَیّان شود ز سعی مطر

💡 شاخ درخت سایه طوبی دهد همکی اشک سحاب صنعت کوثر کند همی

💡 علی الصباح که ریزد به باغ اشک سحاب به عذر توبه شکن می‌کشان مست و خراب

💡 ز دست بخشش او حاکی است اشک سحاب ز حزم محکم او راوی است سنگ جبال

💡 گر صاف شد کلام تو صائب غریب نیست اشک سحاب گوهر شهوار می‌شود