اهل حال

اهل حال. [ اَ ل ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اهل ذوق. خوش مشرب. انیس. موءالف.

اهل ذوق. خوش مشرب

💡 در حضور اهل دل چون گل سراپا گوش شو پیش اهل حال چون سوسن زبان یکسر مباش

💡 از قیل و قال تیره شود وقت اهل حال از عکس طوطی آینه ام زنگ بسته است

💡 در بزم اهل حال لب از حرف بسته ایم جام تهی به باده پرستان نمی دهیم

💡 از قیل و قال چون نشود کس ز اهل حال صائب بگو که حاصل این قیل و قال چیست؟

💡 رفته و آینده اهل حال را منظور نیست از حیات جاودانی خضر را قسمت دمی است