ابحار

ابحار. [ اِ ] ( ع مص ) شور شدن آب. || در دریا نشستن. ( تاج المصادر بیهقی ). سفر دریا کردن.
ابحار. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ بحر.

( اسم ) جمع: بحر دریاها.
شور شدن آب سفر دریا کردن

💡 او بود خورشید و ما چون سایه ایم این بود ابحار و ثم الدار ما

💡 یک از صد گونه اوصاف تو ننویسد کس ار گردد مداد ابحار و کلک اشجار و هفتم آسمان دفتر

💡 ز جودش ابر اگر بر خویش گرید جای آن دارد کفش را صد هزاران خنده بر ابحار می‌آید