اجب

اجب. [ اَ ج َب ب ] ( ع ص ) مجبوب. || بریده کوهان. ( زوزنی ) ( تاج المصادر ): بعیرٌ اجب؛ شتر کوهان بریده. ( منتهی الارب ). || شتری که کوزپشت نباشد. || ( اِ ) فرج. ( منتهی الارب ).

محبوب بریده کوهان

💡 به شکر آنچنان انعام جاوید به خود و اجب گرفتی جگ اسمید

💡 مدام از عمر برخوردار باشی اجب ربی رجائی یا الهی

💡 اذا ما الطیر غنت فی‌الصباح اجب داعی معاطاة الملاح

💡 کف جامی از جام خالی مبادا اجب دعوتی یا ولی الاجابه

💡 ز تو کام مشتاق خواهم از آن لب اجب دعوتی یا ولی‌الاجابه