لغت نامه دهخدا
اندوه نشین. [ اَ ه ْ ن ِ ] ( نف مرکب ) که در حال اندوه نشیند. که با غم بسر برد:
دردی کش عشق و درد پیمای
اندوه نشین و رنج پیمای.نظامی.
اندوه نشین. [ اَ ه ْ ن ِ ] ( نف مرکب ) که در حال اندوه نشیند. که با غم بسر برد:
دردی کش عشق و درد پیمای
اندوه نشین و رنج پیمای.نظامی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دردیکش عشق و درد پیمای اندوه نشین و رنج فرسای