اظل
لغت نامه دهخدا
اظل. [ اَ ظَ ل ل ] ( ع اِ ) شکم انگشت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). شکم انگشت. قسمت نزدیک جلو قدم از بیخ ابهام تا بیخ خنصر یا شکم انگشت نزدیک پشت قدم. ( از متن اللغة ). || شکم سپل شتر.ج، ظُل، شذوذاً. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). عجاج در قول خود: تشکو الوجی من اظلل و اظلل، بفک ادغام خوانده جهت ضرورت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). اَظَل شتر؛ درون سپل آن. ج، ظُل و آن شاذ است زیرا کلمه اسم است نه صفت. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). زیر سَوَل اشتر. ج، اَظَلات، اظلال، اظالل. ( مهذب الاسماء ).
اظل. [ اَ ظَل ل ] ( ع ن تف ) سایه دارتر.
- امثال:
اظل من حجر ( لکثافته ). ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
سایه دار تر اظل من حجر
جمله سازی با اظل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اذا اظل السماء یحجبها اضحت و اضحت سماء بغداد
💡 در متون عرفانی و فلسفی، مفهوم ازل به معنای زمانی است که هیچ آغاز و شروعی برای هستی و وجود موجودات تصور نمیشود.
💡 فیلسوفان بزرگ تاریخ همواره تلاش کردهاند تا رابطه میان هستی ازلی و پدیدههای زمانی و مکانی را در قالب نظریههای پیچیده تبیین کنند.
💡 اعتقاد به وجود یک حقیقت ازلی و بیزمان، از ارکان اصلی بسیاری از نظامهای اعتقادی و ادیان بزرگ در طول تاریخ بشر بوده است.