نم زده

نم زده. [ ن َ زَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) مرطوب. که قطرات آب یا باران بر آن نشسته باشد. آب زده:
رویش از خاک چو برداشتم از خوی شده بود
لاله برگش چو گل نم زده در وقت سحر.سنائی. || آب پاشیده. آب پاشیده شده:
راه چون رفته گشت و نم زده شد
همه راه از بتان چو بتکده شد.نظامی.

مرطوب. که قطرات آب یا باران بر آن نشسته باشد. آب زده. یا آب پاشیده. آب پاشیده شده.

💡 به غبار نم زده داشتم دو جهان ذخیرهٔ عافیت چو سحر زدم به فضولیی که نه بال ماند و نه پر به کف

💡 ورق غنچه را که نم زده بود ورقش یکدگر گرفت اینک

💡 راه چون رفته گشت و نم زده شد همه راه از بتان چو بتکده شد

💡 نی مرده نه زنده بود تا روز چون نم زده مشعلی گهٔ سوز

💡 هرگونه گناه ز اعضای من برست چون از زمین نم زده هرگونه گیاه

💡 چتر سیاه غمزده در هجر و ماتم است تیغ کبود نم زده در شرم افسر است