لغت نامه دهخدا
قصر قیروان. [ ق َ رِ ق َ رَ ] ( اِخ ) شهر بزرگی بوده است برابر قیروان، و تا آنجا چهار میل فاصله داشته است. این شهر را ابراهیم بن اغلب به سال 184 هَ. ق. بنا کرد ومرکز امیران بنی الاغلب گردید. این شهر دارای مسجد جامع و صومعه گرد هفت طبقه و بازارها و حمامها و مراکزآب بوده به طوری که مردم قیروان در سالهای کم آبی از آبهای آن استفاده میکرده اند. و مجاور آن شهری بوده است به نام رصافه که آن دو با هم ویران گردیده اند و شهردیگری به نام رقاده بنیاد شده است. ( معجم البلدان ).
