مدحت خوان
مترادفها
ستایشگر، ثناگو
متضادها
منتقد، نکوهشگر
لغت نامه دهخدا
مدحت خوان. [ م ِ ح َ خوا/ خا ] ( نف مرکب ) مدیحه خوان. که مدایح شاعران را برای ممدوح یا مردم می خواند و بیان میکند:
به وصف کردن او در ببارد و عنبر
ز طبع مدحت گوی و ز لفظ مدحت خوان.فرخی.
فرهنگ فارسی
مدیحه خوان
جمله سازی با مدحت خوان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 فروغی آن مه نامهربان را کاش میگفتی که سویم بنگر از رحمت که مدحت خوان سلطانم
💡 باد اندر امر یزدان چون نفس در امر تو ز امر تو دشنام گشته وز تو مدحت خوان شده
💡 جم بنده ی فرمان تو و ادریس مدحت خوان تو داود در بستان تو خوش نغمه ئی بلبل نوا
💡 منشی گردون بدو گوید که من هستم همی خوشه چین خرمن افکار مدحت خوان تو
💡 تا قیامت ماند باقی زان که اندر مدحتت دفتر از جان ساختست امروز مدحت خوان تو
💡 در دربار پادشاهان قدیم، مدحت خوانان با سرودن اشعار بسیار زیبا، سعی داشتند تا شکوه و عظمت حاکم را برای همگان بازگو کنند.
💡 آن شاعر که به عنوان یک مدحت خوان برجسته شناخته میشد، توانایی عجیبی در انتخاب کلمات باشکوه برای ستایش بزرگان و فرمانروایان داشت.
💡 در مراسمهای رسمی و تشریفاتی گذشته، حضور یک مدحت خوان ماهر برای تجلیل از افتخارات خاندان سلطنتی امری بسیار معمول و مورد استقبال بود.