مدحت گوی
مترادفها
ستایشگر، مداح، تمجیدکننده، ستایشکننده
متضادها
مذمت کننده، نکوهنده، بدگو
لغت نامه دهخدا
مدحت گوی. [ م ِ ح َ ]( نف مرکب ) مدحت گو. رجوع به مدحت گو شود:
به وصف کردن او در ببارد و عنبر
ز طبع مدحتگوی و ز لفظ مدحت خوان.رودکی.
جمله سازی با مدحت گوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 از لب اقبال و دولت بوسه یافت این لبان خشک مدحت گوی تو
💡 گفتتد مرا که بر ابوبکر و عمر مدحت گوی رستی بقیامت ز سقر
💡 بوصف کردن او در ببارد و عنبر ز طبع مدحت گوی و ز لفظ مدحت خوان
💡 برازدم که چون من نیست هیچ مدحت گوی برازدش که چنو نیست هیچ مدحت خر
💡 نبوم بهر طمع مدحت گوی این نیابی ز من جز از من جوی
💡 آن شاعر مدحتگوی در دربار پادشاه، با اشعار پرطمطراق خود سعی در بزرگنمایی توانمندیها و شکوه حکومت موجود داشت.
💡 در آن دوران باستان، حضور یک مدحتگوی در مجالس بزرگی، نشانهای از تجمل و اهمیت شخصیت صاحب مجلس و حاکم بود.
💡 او برخلاف دیگران که مدحتگوی بودند، همیشه تلاش میکرد با واقعبینی و صداقت، ویژگیهای واقعی شخصیتهای مورد نظر را بیان کند.