فنایی

فنایی. [ ف َ ] ( ص نسبی ) فنائی. رجوع به فنائی شود.

فنائی

💡 ان کان رضاکم فنایی فیکم ارضی بجمیع حالةٍ ترضیکم

💡 نی خطا گفتم بلایی به ز عیش مستدام نی غلط گفتم فنایی به ز عمر جاودان

💡 افسانهٔ هستی چقدر خواب فسون داشت مردیم و به تعبیر فنایی نرسیدیم

💡 جلوه ای کن کن مرا فارغ ز خویش زان فنایی را که دادم شرح پیش

💡 مرد اعرابی فنایی مانده بود زان همه قال اندرایی مانده بود