سلسله جبریان

[ویکی فقه] جَبْریان، سلسله ای در اَحساء، واقع در ناحیه شرقی شبه جزیره عربستان، که در قرن نهم پایه گذاری شد.
بنوجَبْر طایفه ای از اخلاف عامربن ربیع بن عُقَیْل بودند.
مؤسس سلسله جبریان
مؤسس سلسله، سیف بن زامِل بن جَبْر بود که بر ضد آخرین والی جَرْوانیها (از بازماندگان قرمطیان ) قیام کرد و او را از میان برداشت و با دادگری، مردم آن منطقه را به فرمان خود در آورد.
جانشین سیف
پس از مرگ سیف، برادرش اَجْوَد جانشین او شد. اجود در رمضان ۸۲۱ در بادیه منطقه احساء و قَطیف متولد شد.
اقدامات اجود
...

💡 در قرن نهم هجری، سیف بن زامل بن جبر، بر ضد آخرین والی جروانیها که از بازماندگان قرامطه در منطقه بودند، قیام کرده و او را از میان برداشت. با عملکردهای سیف، مردم منطقه به وی متمایل شدند و سلسله جبریان در این منطقه بنا نهاده شد. پس از مرگ سیف، اجود که در رمضان ۸۲۱ ه.ق در بادیه احساء و قطیف متولد شده بود، جانشین برادرش سیف گردید. در اواخر قرن نهم، حساسیت منطقه تحت نظارت جبریان، بالاتر رفته و استعمارگران پرتغالی وارد منطقه شدند. از سوی دیگر صفوی ها و عثمانی ها بر سر سلطنت بر این منطقه با هم وارد مناقشه شدند. اجود در این شرایط، قلمروی خود را به طرف مغرب تا نجد و به سوی مشرق تا بحرین و عمان توسعه داد و از مناطق آن حوالی، خراج می‌گرفت. وی که از مذهب مالکی طرفداری می‌کرد، منصب قضا را که زمانی در دست شیعیان بود، به مالکی مذهبان سپرد. برخی منابع تعداد حجاجی که تحت سرپرستی وی به مکه درآمده بودند را سی هزار تن گزارش کرده اند.