محرومی

محرومی. [ م َ ] ( حامص ) حالت محروم. حرمان. بی نصیبی. بی بهرگی. مأیوسی. نامرادی. ناامیدی:
حرص رباخواره ز محرومی است
تاج رضا بر سر محکومی است.نظامی.برو شکر کن چون به نعمت دری
که محرومی آید ز مستکبری.سعدی.نرفتم به محرومی از هیچ کوی
چرا از در حق شوم زردروی.سعدی.گذار بر ظلمات است، خضر راهی کو
مباد کآتش محرومی آب ما ببرد.حافظ.

محرومان ماندن حرمان بی نصیبی: گذار بر ظلمات است خضر راهی کو مباد کاتش محرومی آب ما ببرد. ( حافظ )

💡 دیده دردآلودهٔ محرومی دیدار کیست کز شکست اشک می‌جوشد ز مژگان ناله‌ام

💡 گرچه محرومی ز روز دولت وصلش دلا شکر می‌کن کاین شب هجران به پایان می‌رسد

💡 نبودی گر غرض محرومی عاشق نکویان را چه بایستی که تن سیمین بود، دل آهنین باشد

💡 قسمت آیینه محرومی است از دیدار تو عکس ممکن نیست دل بردارد از رخسار تو

💡 در و دیوار به محرومی من می گریند هیچ کس دامن خالی ز گلستان نبرد

💡 خودداری‌ام به عقدهٔ محرومی آرمید در بحر نیز گوهر من برکنار ماند