چوتو

لغت نامه دهخدا

چوتو. ( اِخ ) دهی است از دهستان ناروئی بخش شیب آب شهرستان زابل. دارای 170 تن سکنه. آب آن از رودخانه. محصولش غلات و لبنیات است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

فرهنگ فارسی

دهیست از دهستان ناروئی بخش شیب آب شهرستان زابل ٠

جمله سازی با چوتو

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 با چوتو جانان بدل ورزند عشق با چو تو دلبر بجان دارند کار

💡 بر زر وسیم زنم سکه دولت چو مرا خطبه شعر بنام چوتو سلطان آید

💡 صبر بسیار بباید پدر پیر و حلاجش تا دگر مادر کتو چوتو فرزند بزاید

💡 آفت جان شود و شور جهان هرکه چوتو لب شیرین خط مشکین رخ مهوش دارد

💡 روح کند کام خویش خوش چوتو مارا ذوق لب خود ببوسه یی بچشانی

💡 درین مصاف ازو دل برد نه جان ای دوست چو برپیاده بیابد چوتو سواری دست