لغت نامه دهخدا
ورکوه. [ وَ ] ( اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش چقلوندی شهرستان خرم آباد است. این دهستان درخاور بخش واقع و محدود است از خاور به شهرستان بروجرد و قسمتی از سلسله جبال کوه پونه. از شمال به بخش سیلاخور منطقه بروجرد. از جنوب به بخش زاغه. از باختربه دهستان مال اسد و قسمتی از دهستان بابالی. موقع طبیعی آن کوهستانی و هوای آن سردسیر مالاریائی است. آب آن از چشمه های مختلف تأمین می شود. مرتفعترین قلل جبال در این دهستان کوه های پونه، شانشین و رشته بان می باشد. از 12 آبادی تشکیل گردیده، جمعیت آن در حدود 1400 نفر است. قراء مهم آن عبارتند از دره کبود، دره چین، ده تپه، خان میر. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
ورکوه. [ وَ ] ( اِخ ) برکوه که شهری است از عراق عجم و ابرقو معرب آن است. ( برهان ) ( از انجمن آرا ). رجوع به ورکوه و ابرقوه شود.