هم خاک

هم خاک. [ هََ ] ( ص مرکب ) همسایه. مجاور. هم سامان.

همسایه مجاور هم سامان

💡 فیضش چو فرو بارد بر باغچه ی قدرت هم خاک شود جانور هم چشمه شود حیوان

💡 چونک خوردی و شد آن لحم و پوست رنگ لحمش داد و این هم خاک کوست

💡 هم نور روش فیض ده چشمه ی سپهر هم خاک پاش مایه ده عقل اولیا

💡 زین روی شسته اند بهفت آب و خاک دست هم آب از توقف و هم خاک ازشتاب

💡 زر آکن که او خاک بر زر کند خورد خاک و هم خاک بر سر کند