نان خشک

نان خشک. [ ن ِ خ ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خبزة لحلحة. قفار. کمک. کُبُنَّة. شظف. ( منتهی الارب ). نان خشکیده. رجوع به اقسام نان ذیل کلمه نان شود. || نان خالی. نان تهی. نان پتی: او جزع میکرد و صدقه به افراط میداد. روز به روزه بودن و شب به نان خشک روزه گشادن و نانخورش نخوردن. ( تاریخ بیهقی ص 484 ).
هر دو یکی شود چو ز حلقت فروگذشت
حلوا و نان خشک در آن تافته تنور.ناصرخسرو.به نان خشک قناعت کنیم و جامه دلق.سعدی.

نان خشکیده. یا نان خالی. نان تهی

💡 ای خورده نان خشک امل روزه گیر و بنشین من عید می کنم پس ازین زآنکه ماه دیدم

💡 بس که شد محتاج از جود تو، همچون اهل فقر از صدف دریا نهاده نان خشک خود در آب

💡 به روی تازه، نان خشک را بر خود گوارا کن که مهمان از فضولی بار صاحبخانه می گردد

💡 ابوبکر عیاش گوید به حجره داود رفتم. او را دیدم، پاره ای نان خشک در دست داشت و می‌گریست. گفتم: یا داود چه بوده است تورا؟ گفت: می‌خواهم که این پاره نان بخورم و نم یدانم که حلال است یا حرام؟

💡 شوربای به نام (دوغره مه) نیز از پخت خانم‌های ترکمنی می‌باشد. دوغره مهٔ اصلی از نان فیتیر آماده می‌گردد؛ ولی می‌توان از نان خشک که چوریک نامیده می‌شود، آماده گردد.