مشک بو

فرهنگ عمید

۱. آنچه که بوی مشک بدهد.
۲. [مجاز] معطر، خوش بو.

جمله سازی با مشک بو

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 پلید پاک شود مرده زنده مار عصا چو خون که در تن آهوست مشک بو گردد

💡 یک تار از آن دو سنبل پرچین به چین رسید از زلف مشک بوی تو در مشک بو گرفت

💡 خواهی اگر چهار سو، ماه فشان و مشک بو عقده زلف و عقد رو، هر دو ز هم جدا گشا

💡 بیار زان مِی گلرنگِ مشک بو جامی شرارِ رَشک و حسد در دلِ گلاب انداز

💡 من مو به مو جراحت و جعد تو مشک بو تو سر به سر ملاحت من خسته گزند

💡 لعل گویا کی گشاید غره رومی چو صبح مشک بو یا کی نماید طره هندوی شام

💡 عطاران قدیمی از ترکیب مشک بو و گل‌های تازه برای ساخت انواع رایحه و ادکلن‌های بسیار گران‌قیمت و با کیفیت بالا استفاده می‌کردند.

💡 بوی خوش مشک بو در فضای اتاق، آرامش عجیبی به ساکنان می‌بخشید و حسی از شکوه و اصالت را به محیط القا می‌کرد.

💡 در داستان‌های کلاسیک، توصیف رایحه مشک بو معمولاً برای نشان دادن جایگاه اجتماعی بالا و وقار شخصیت‌های اصلی داستان به کار می‌رود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران