مزهر

مزهر. [ م ِ هََ ] ( ع اِ ) بربط. عود. ج، مَزاهر. ( اقرب الموارد ) ( دهار ) ( مهذب الاسماء ) ( یواقیت ). بربت. گران. ( السامی ). چوبی که بدان میزنند و می نوازند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آلتی که می نوازند آن را. ( ناظم الاطباء ). قسمی از آلات مرسیقی. ج، مَزاهر. ( زمخشری ):
ز دستان قمری در او بانگ عنقا
ز آواز بلبل در او زخم مزهر.؟|| دف بزرگ. ( از اقرب الموارد ).
مزهر. [ م ُ هَِ ] ( ع ص ) کسی که آتش برای مهمان می افروزد. ( اقرب الموارد ) ( تاج العروس ).

از آلات موسیقی، عود.

( اسم ) ۱ - از سازهایی که مشخصات آن کاملا معلوم نیست: بعضی از نویسندگان مزهر را نام دیگری برای عود ذکر کرده اند و عده ای هم آنرا نوعی از سازهای ضربی از قبیل طبل یا دنبک دانسته اند در حالیکه در نظر عد. دیگر وجود سیم ( اوتار ) در این ساز محقق بوده است. زخم. مطربان صلای صبوح در زبانهای مزهر اندازد. ( خاقانی )
کسی که آتش برای مهمان می افروزد

مزهر ( به عربی: مزهر ) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان المتن واقع شده است.

💡 زهره مزهر بر تو سازد کز عطارد حاصلی مر ترا از راستی تو مشتری شد مشتری

💡 با من تشنه جگر کرد می روشن دل آن چه با مزهر عاشق به وفا کرد صحیح

💡 اگر ازهر و مزهر آری به دست شود روشنت تا برین گونه هست

💡 اندران روز که گردان وغا در صف کین ناله کوس به از ناله مزهر گیرند

💡 عاقبت از پرده بیرون اوفتد آن پرده‌ها کان حریفان صبحدم بر روی مزهر بسته‌اند

💡 گر ز هر گوشه هلیلی به درآید ماییم که چو از هر کم مزهر نتوانیم گرفت