نیم نان

نیم نان. ( اِ مرکب ) نیم گرده. نصف گرده نان.
- نیم نانی؛ لقمه ای. قوت مختصری. اندک غذائی:
نیم نانی گر خورد مرد خدای
بذل درویشان کند نیمی دگر.سعدی.چو بشنید عابد بخندید و گفت
چرا نیم نانی نخورد و نخفت.سعدی.گر همه کامم برآید نیم نانی خورده گیر
ور جهان بر من سرآید نیم جانی گومباش.سعدی.نیم نانی می خورم تا نیم جانی در تن است.ابن یمین.

نیم گرده. نصف گرد. نان.

💡 چو دادی نیم نان این نیم جان را فرا سر بر چنان کآید جهان را

💡 خفته در خانه ام سه چار یتیم دلشان بهر نیم نان به دو نیم

💡 قانع به نیم نان گدایی کسی که شد ذلت ز خوان و سفرهٔ دونان نمی کشد

💡 همه کار جهان ناموس و نام است اگر نه نیم نان روزی تمام است

💡 بهمت آنچنان باشد که او را نیرزد نیم نان صد دانه گوهر

💡 خورد بنانخورش عزت قناعت نان کسی که گشته ز دنیا به نیم نان قانع