لغت نامه دهخدا
نکوسیر. [ ن ِ ی َ ] ( ص مرکب ) نیکوسیرت. خوش اخلاق. ( ناظم الاطباء ):
عیدش خجسته بادو همه ساله عید باد
ایام آن خجسته نهاد نکوسیر.فرخی.از مردمی برون است هرکو نکوسیر نیست.ناصرخسرو.
نکوسیر. [ ن ِ ی َ ] ( ص مرکب ) نیکوسیرت. خوش اخلاق. ( ناظم الاطباء ):
عیدش خجسته بادو همه ساله عید باد
ایام آن خجسته نهاد نکوسیر.فرخی.از مردمی برون است هرکو نکوسیر نیست.ناصرخسرو.
نیکو سیرت خوش اخلاق.
💡 کرد حاضر ورا و حال بگفت راز خود زان نکو سیر ننهفت