میغ گاه

میغگاه. ( اِ مرکب ) جای ابرناک و میغآگین. آنجای که مه و ابر نشیند. مه آگین. جای ابرگیر.

جای ابرناک و میغ آگین آنجای که مه و ابر نشیند

💡 گاه رعد و گاه ابرو گاه میغ گاه برق تیزرو بگشاده تیغ

💡 گه بود گر درخش گردان چو گرد ماه میغ گاه تازان از بناگوشش چو از آتش دخان