موی موی
لغت نامه دهخدا
موی موی. ( ص مرکب ) پریشان. پراکنده، چنانکه تارهای مو. آشفته:
گرچه صنما همدم عیساست دمت
روح القدسی چگونه خوانم صنمت
چون موی شدم ز بس که بردم ستمت
مویی مویی که موی مویم ز غمت.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 708 ).
جمله سازی با موی موی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ز موی موی عرق ریزدم به مدحت تو که خجلت آرد در مدح تو سخندانی
💡 گفتا ز دوری تو همی مویم کاتش به موی موی من اندر زد
💡 خون نیاز ماست که گردیده مشک تر از موی موی زلف معنبر فروچکد
💡 به خویش بندی به دروغ رنجهای فره سوی پزشک شوی موی موی و نالانال
💡 خوناب شوق مرقد پاک تو روز و شب از موی موی این تن لاغر فروچکد
💡 ساختار ظریف و موی موی این الیاف طبیعی باعث شده است تا در صنعت تولید پارچههای بسیار گرانقیمت و لوکس مورد استفاده قرار گیرند.
💡 با استفاده از میکروسکوپهای بسیار قدرتمند، محققان توانستند جزئیات موی موی سطح پوست را برای بررسی دقیقتر بافتهای سلولی مشاهده کنند.
💡 آن مهندس با دقت بسیار زیاد، لایههای بسیار نازک و موی موی رسانای الکتریکی را برای ساخت قطعه جدید آزمایشگاه آماده کرد.