موخوره. [ خوَ / خ ُ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) بیماریی در موی گیسو و محاسن و بروت که سر آن دو شاخ شود و ریختن گیرد. مرضی در موی که سر آن دو شقه کند و بریزاند. بیماریی است در موی که سر آن دو شقه شود و بریزد و دو شاخ شدن موی را عرب تمریط گوید. ( یادداشت مؤلف ). || جرثومه و میکربی که مایه فساد و ریختن موی شود. ( یادداشت مؤلف ). || داءالثعلب. ( یادداشت مؤلف ).
(خُ رِ ) (اِمر. ) آفتی است که در موهای سر افتد و موجب شقه و نیمه شدن طولی تارهای مو شود.
عارضۀ دوشاخه شدن انتهای مو بر اثر خشکی، عوامل طبیعی، یا کمبود مواد سازندۀ مو.
مرض ریزش موکه دراثرسیفلیس یاتیفوئیدیاعلت دیگرپیدامی شودوتمام یاقسمتی ازموهای سروابرومیریزد
( اسم ) آفتی است که در مویهای سر افتد و موجب شقه و نیمه شدن طولی تارهای مو شود. عامل این آفت هنوز معلوم نیست و حدس میزنند که نتیجه کثرت استعمال صابون و مجاورت مواد قلیایی زیاد با موهای سر است: [ او را که می بینی سرش را آلاگارسون میکند کارش از جای دیگر خرابست مو خوره دارد مجبور است بکند. ] ( شام. ۲-۴۸۱ )
آفتی است که در موهای سر افتد و موجب شقه و نیمه شدن طولی تارهای مو شود.