مناسب خوانی

لغت نامه دهخدا

مناسب خوانی. [ م ُ س ِ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) خواندن اشعار مناسب به اقتضای موقع و محل. حالت و چگونگی مناسب خوان. رجوع به مدخل قبل شود.

فرهنگ فارسی

خواندن اشعار مناسب به اقتصای موقع و محل حالت و چگونگی مناسب خوان.

جمله سازی با مناسب خوانی

💡 دکلاماسیون شعر، تحریرهای برجسته، تنوع تحریری، صدایی رسا و قدرتمند و مناسب خوانی برخی از ویژگی‌های آوازی اوست.