معنی ملکت ده | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

ملکت ده. [ م ُ ک َ دِه ْ ] ( نف مرکب ) ملک بخش:
آن شاه که امر لطف و قهرش
ملکت ده و سلطنت ستان است.وحشی بافقی.رجوع به ماده قبل شود.

( صفت ) ۱ - کشور دهنده بخشنده مملکت ۲ - پادشاهی بخش: [ آن شاه که امر لطف و قهرش ملکت ده و سلطنت ستان است. ] ( وحشی بافقی. چا. امیر کبیر. ۱۷۶ )

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 سریر ملکت ده روزه پیش اهل نظر بپاس یکشبه ی پاسبان نمی ارزد