خمر خوردن
مترادفها
شراب خوردن، مست شدن
لغت نامه دهخدا
خمر خوردن. [ خ َخوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) خمر نوشیدن. ( یادداشت بخط مؤلف ): و اگر به خرابات رود از برای نماز کردن منسوب شود به خمر خوردن. ( گلستان سعدی ).
بعمر خویش ندیدم من این چنین علوی
که خمر میخورد و کعبتین می بازد.سعدی ( مجالس ).
فرهنگ فارسی
خمر نوشیدن
جمله سازی با خمر خوردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و گفت: اگر کسی مرا به خمر خوردن خواند دوستر از آن دارم که به طلب کردن دنیا خواند.
💡 بخور ور بپرسد زتو اوستادت که آموختت خمر خوردن بگو وی
💡 آن بلیس از خمر خوردن دور بود مست بود او از تکبر وز جحود
💡 هر که با بدان نشیند اگر نیز طبیعت ایشان در او اثر نکند به طریقت ایشان متهم گردد و گر به خراباتی رود به نماز کردن، منسوب شود به خمر خوردن.
💡 در اشعار کلاسیک فارسی، شاعران بارها به موضوع خمر خوردن و لذت بردن از شراب برای فراموشی دردهای دنیوی و رسیدن به حال معنوی اشاره کردهاند.
💡 داستانهای قدیمی حکایت از مجالس پر زرق و برق میگویند که در آنها عیان بود که خمر خوردن و آوازخوانی بخشی از آداب معاشرت اشراف بود.
💡 بسیاری از منتقدان معتقدند که اشعار صوفیانه گاهی از استعارههای مربوط به خمر خوردن برای بیان شور و شوق روحانی و عشق الهی استفاده میکنند.