مل بی

لغت نامه دهخدا

ملبی ٔ. [ م ُ ل َب ْ ب ِءْ ] ( ع ص ) ناقة ملبی ٔ؛ ماده شتری که در پستان آن فله پدید آمده باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
ملبی ٔ. [ م ُب ِءْ ] ( ع ص ) ماده شتری که هنگام زادن آن نزدیک باشد. ج، ملابی ٔ. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ملابی شود.

جمله سازی با مل بی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 بدان طوبی آباد دارم هوا که مل بی گل امروز نبود روا