کتف گاه

کتفگاه. [ ک َ ت ِ ] ( اِ مرکب ) آن موضع از بدن آدمی که در آن دوش می باشد. ( آنندراج ). شانه گاه. ( از منتهی الارب ). آن موضع از بدن آدمی که در آن شانه جای دارد. ( فرهنگ فارسی معین ). || کتف. دوش. ( فرهنگ فارسی معین ):
زدش بر کتفگاه و بردش ز جای
چنان کان ستمگر درآمد ز پای.نظامی.

( اسم ) ۱ - آن موضع از بدن آدمی که در آن شانه جای دارد. ۲ - کتف دوش: [ زدش بر کتف گاه و بردش ز جای چنان کان ستمگر در آمد ز پای ]. ( نظامی )

💡 گه ترنجی در بنان و گه کمانی بر کتف گاه زو بینی به دست و گاه رطلی بر دهان