کبرک، گیاهی خاردار است که در برخی مناطق ایران و کشورهای عربی میروید و دارای شاخهها و برگهای تیز و خشک میباشد. این گیاه به دلیل خارهایش به راحتی قابل شناسایی است و اغلب در زمینهای خشک و نیمهبیابانی رشد میکند. در زبان عربی به این گیاه «خسک» گفته میشود و در شیراز آن را «خار سوهک» مینامند. همچنین در منطقه صفاهان، نام محلی آن «هروا» است. این تنوع نامها نشاندهنده گستردگی و آشنایی مردم با این گیاه در فرهنگهای مختلف است. برخی منابع قدیمی مانند کتاب برهان قاطع و آنندراج، این گیاه را با نامهای دیگری نیز ذکر کردهاند. در مغرب، آن را «حمض الامیر» نیز مینامند که نشاندهنده اهمیت گیاه در طب سنتی و محلی است. کبرک به دلیل داشتن خار، معمولاً در مصارف تزئینی یا محافظت از زمینهای کشاورزی به کار میرود و همچنین ممکن است در طب سنتی و درمانهای محلی نیز کاربرد داشته باشد. از نظر ظاهر، کبرک گیاهی کوتاه با شاخههای خاردار و برگهای کوچک است و میتواند به صورت خودرویی در زمینهای بایر و کنار جادهها دیده شود.
کبرک
لغت نامه دهخدا
کبرک. [ ک َ ب ِ رَ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان کاغذ کنان بخش کاغذ کنان شهرستان هروآباد. سکنه 123 تن. آب از چشمه. محصول غلات. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).
کبرک. [ ک َ ب َرَ ] ( اِ ) گیاهی است خاردار که آن را به عربی خسک وبه شیرازی خار سوهک و به صفاهانی هروا گویند. ( برهان ) ( آنندراج ). در مغرب حمض الامیر خوانند. ( برهان ).
جمله سازی با کبرک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تپه حلی کبرک مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سمنان، بخش مهدیشهر، روستای فولاد محله واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۶۴۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.