هوش زدا

هوش زدا. [ زَ / زِ / زُ ] ( نف مرکب ) زداینده هوش. رجوع به هوش زدای شود.

زداینده هوش

💡 درد سر میکشم از عقل کجائی ساقی قدحی هوش زدا تا ببری هوش مرا

💡 ساقی لب میگون تو کافیست بمستی با هوش زدا چند بری عقلم و هوشم

💡 هر کجا باده کشیدیم بود هوش زدا می عشق تو بنازم که فزاید هوشم

💡 یکدو جرعه بکش از آن قدح هوش زدا تا که خود را زقدح سرخوش و مدهوش کنی