نافق

نافق. [ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از نفق. رجوع به نفق شود. || رایج. ( ناظم الاطباء ) ( از معجم متن اللغة ). مقابل کاسد. ( اقرب الموارد ) ( از المنجد ). روان. ( دهار ). رواج. رائج. روا. || فروختنی. حاضر و آماده برای فروختن. ( ناظم الاطباء ). || اسب یا دیگر چارپاهای مرده: نفق الفرس و سائر البهایم؛ مات، فهو نافق و هی نافقة. ( معجم متن اللغة ).

نعت فاعلی از نفق است یا رایج. روان.

💡 کما خالص الدینار فی السوق نافق و مغشوشه المردود لا یقتضی المنی

💡 بود کافی بهر نافق اطهرش پیکان خصم بهر آن مظلوم جای سنگ پیشانی نبود