مع الوصف

«مع‌الوصف» یک ترکیب عربی پرکاربرد در زبان فارسی است که به معنای «با این حال»، «با وجود این»، یا «علی‌رغم آنچه گفته شد» به کار می‌رود و معمولاً برای بیان تضاد یا استثنا در ادامه یک سخن استفاده می‌شود. این واژه زمانی به کار می‌رود که گوینده بخواهد نشان دهد با وجود شرایط، دلایل یا توضیحات قبلی، نتیجه یا نظر نهایی او متفاوت است و مسیر دیگری را دنبال می‌کند. «مع‌الوصف» اغلب در متون رسمی، ادبی، حقوقی و نوشتارهای تحلیلی دیده می‌شود و نسبت به عباراتی مانند «اما» یا «ولی» لحن رسمی‌تر و سنجیده‌تری دارد. استفاده از این واژه باعث می‌شود پیوستگی منطقی میان جملات حفظ شود و خواننده به‌خوبی متوجه شود که جمله بعدی در تقابل یا تکمیل مطالب پیشین قرار دارد. از نظر ساختار زبانی، «مع» به معنای «با» و «الوصف» به معنای «توصیف یا وضعیت» است که در مجموع مفهوم «با وجود این توصیف یا وضعیت» را منتقل می‌کند. در نوشتارهای علمی و استدلالی، «مع‌الوصف» نقش مهمی در بیان نتیجه‌گیری‌های مشروط یا بیان محدودیت‌های یک نظر ایفا می‌کند و به متن انسجام می‌بخشد.